Pompen of verzuipen!

Het is ons ‘Polderlanders’ (Nederlanders) met de paplepel ingegoten kan je wel zeggen, wonen en werken in een landschap onder het waterpeil. Het is daarom dat we het land zijn niet alleen van de ‘kaas’ maar vooral ook vanuit onze historie van de molens (en dijken). Wij wonen in een land waarin het letterlijk “Pompen of verzuipen is”.

De strijd tegen het water zit ingebakken in onze cultuur-historie. Daardoor hadden we het voor elkaar en hielden we na de watersnoodramp van 1953 dankzij onze overheid middels dijken, de afsluitdijk en gemalen droge voeten. Na de bijna ramp in 1995 zijn er opnieuw (nood)maatregelen getroffen en is (wordt) er aanvullend ‘ruimte voor de rivieren’ gecreëerd. ‘Problem solved’ denken wij dan, hogere/ zwaardere dijken, meer capaciteit dus we bouwen en verharden vrolijk door. En doen net alsof we niet onder waterpeil wonen en bouwen.

Toch natte voeten?

Wie kent ‘natte voeten’ inmiddels niet in zijn haar dorp, straat en helaas tot en met in de woning. De reden van ‘natte voeten’ ligt nogal eens in een ‘gesprongen waterleiding’ en/of vaker voorkomend een enorme hoosbui, waterhoos. Wat is er veranderd? Het klimaat!!, zeker we hebben te maken met een klimaatverandering ook in Nederland. Maar denk jij nu echt dat dat klimaatverandering de reden is van onze natte voeten?

Droom dan lekker verder een hoosbui (de klimaatverandering) brengt ons foute gedrag alleen af en toe aan het daglicht, zie het maar als een “WakeUpCall”. We zijn vergeten, doordat we altijd hebben kunnen vertrouwen op onze ingebakken waterkennis, molens en dijken om terdege rekening te houden met het wonen, bouwen en werken onder waterniveau. Van bewoner, dorp tot stad doen we allemaal hetzelfde we sturen ons water allemaal richting de buurman en treffen onvoldoende voorzieningen in ‘onze tuin’, ‘onze wijk’ of stad.

Gevolg > natte voeten, tenminste op het diepste punt in een gebied. Is dit ‘nieuwe’ waterprobleem op te lossen dan?

Jazeker maar wel collectief. Het begint bij jou in de tuin; zorg voor voldoende buffer en opvangmogelijkheden. Maar vooral begin met een goede verhouding van groen en grijs in jouw tuin en wijk. De norm hiervoor is 70% groen en 30% grijs.

70% groen, 30% grijs als richtlijn, uitgangspunt!

Er kunnen natuurlijk allerlei redenen zijn waarom dit voor jouw perceel gewoonweg niet kan. Als dit zo is zie het dan voor jou als bewoner als individuele plicht om voorzieningen te treffen waarbij dit water op alternatieve manieren wordt weggewerkt, geïnfiltreerd en opgevangen. garDsign heeft inzichtelijk gemaakt van 70.000 getekende tuinen wat de werkelijke verhouding nu is, wat blijkt we leven precies omgekeerd. Bijna alles is verhard, op alle getekende tuinen is slechts 30% groen. De oplossing kan heel eenvoudig zijn ‘Tegels eruit groen erin”. Het begint bij bewustwording daarom hebben wij deze week aan onze tool een diagram toegevoegd waarin je direct de verhouding kan zien van de door jou ontworpen tuin. Na het aanpassen van het tuinontwerp kan je vanaf nu direct zien hoe de verhouding is.

We hopen in de toekomst dit uit te breiden met een ‘de LevendeTuin-check’, waarbij gekoppeld aan het tuinontwerp eenvoudig de tuin kan worden getoetst en aangepast. Deze uitbreiding kunnen wij garDsign niet alleen realiseren dit moet in samenwerking met: gemeenten, verenigingen, brancheorganisaties, leveranciers en burgers. ‘de LevendeTuincheck’ willen we koppelen aan mogelijkheden en het tuinontwerp. Dit gaan we doen op basis van de volgende getekende hoofdgroepen:

Grijs:

  • Verharding
  • Bebouwing

Groen:

  • Gazon
  • Border
  • Bloembak
  • Water in de tuin (vijver)
  • Moestuin

Deze getekende onderdelen verbinden we dan met mogelijkheden/ oplossingen waarbij gerelateerd aan de Groen-grijsverhouding gecheckt kan worden op:

  • Vogelvriendelijk
  • Bijenvriendelijk
  • Diervriendelijk
  • Kindvriendelijk
  • Eetbaar (moestuin)

Door het inpassen van kleine aanpassingen in het ontwerp door bijvoorbeeld: plantkeuze, een verticale wand of erfbeplanting, een haag. Kan enorme winst worden geboekt, niet alleen voor ‘natte voeten’ maar ook met een ‘Leefbare Tuin’. Wie wil dat nu niet in zijn of haar tuin?